Nee. Het is een rekenhulp, en dat staat op het eerste blad dat je opent. Het kan je niets vertellen over je gezondheid, het doet geen enkele claim en het is geen vervanging voor een gesprek met een arts of een andere bevoegde hulpverlener. Wat het wel doet, is het rekenwerk op getallen die je zelf invoert — en dat is precies het deel dat heel zwaar wordt als al het andere ook zwaar is, en dat niemand anders voor deze situatie heeft gebouwd.

Het vertelt je de waarheid, rustig, zonder dringende taal en zonder rode alarmen, en zonder je te zeggen wat je had moeten doen. Waar het nieuws slecht is, staat het er als rekensom — het bedrag, de maand — want een getal waar je op kunt mikken is bruikbaarder dan het gevoel dat het niet genoeg is. Waar het beter uitpakt dan je vreesde, en dat gebeurt vrij vaak zodra inkomend geld goed wordt meegeteld, zegt het dat ook.

Omdat een spreadsheet niet in de positie is om een brief van de rechtbank, een uithuiszetting of een gemist recept af te wegen tegen een maandelijkse besparing. Alles met een juridisch, woon- of gezondheidsgevolg wordt automatisch van de lijst uitgesloten, altijd meegeteld in je minimum en in een eigen blok getoond met de reden erbij. Is zo'n post werkelijk onbetaalbaar, dan is dat een gesprek met degene aan wie je het verschuldigd bent — en pagina 9 van het printpakket is er om dat gesprek op te schrijven.

Eerst het gevolg, dan het bedrag. Alles wat je simpelweg zonder zou moeten doen, komt vóór alles waar kosten aan vastzitten, en dat komt weer vóór alles wat je kredietregistratie raakt; binnen elke band komt de grootste besparing eerst. De regel staat op het blad naast de lijst die eruit kwam. De namen van de niveaus, hun wegingen en welke niveaus beschermd zijn, staan allemaal in gewone gele cellen op Instellingen, en je eigen besluit Houden / Pauzeren / Opzeggen gaat altijd vóór de volgorde — de twee staan naast elkaar, zodat je precies ziet waar je het er niet mee eens bent.

Nee, en dat is met opzet. Elk tegoed is aangemerkt als nu bereikbaar, binnen een maand, of vast en alleen bereikbaar met een boete. Een looptijd wordt in maanden gemeten, dus een spaarrekening met dertig dagen opzegtermijn komt ruim op tijd binnen en telt mee; een pensioen niet, en het meetellen zou je een geruststellend cijfer geven dat niet waar is. Vastgezet geld staat er met een eigen subtotaal bij, zodat je het ook niet vergeet.

Geld dat je kunt bereiken, gedeeld door wat je elke maand tekortkomt, geeft een aantal maanden. Dat aantal hele kalendermaanden wordt bij de datum van vandaag opgeteld, en de deelmaand tegen 30,44 dagen, wat 365,25 gedeeld door twaalf is. Het blad drukt die zin af, zodat je nooit hoeft te gissen wat er is afgerond. De datum van vandaag is een cel en geen lopende klok, zodat de cijfers stilstaan terwijl je werkt — verander hem als je weer in het bestand komt.

Laat de vier vakjes voor de terugkeer leeg. Het blad Terugkeer zegt dat gewoon, in plaats van een plan te verzinnen, en alles daarvóór — de looptijd, de volgorde van stopzetten, het overlevingsbudget — werkt gewoon en is het deel dat je eerst nodig hebt. Vul ze in zodra je een idee hebt, en verander ze zo vaak je wilt; het plan en de vier data volgen vanzelf.

Het laat zien met hoeveel en in welke maand, en geeft daarna drie knoppen, elk met één regel rekenwerk: het herstartinkomen waarmee je meteen quitte speelt, de maandelijkse opbouw die het gat dicht binnen een aantal maanden dat jij kiest, en hoeveel het minimum in plaats daarvan omlaag zou moeten. Geen daarvan is makkelijk, en het werkboek doet ook niet alsof, maar elk is een getal waar je op kunt mikken of dat je mee kunt nemen naar een gesprek.

Ja. Upload het .xlsx-bestand naar Google Drive en kies Bestand → Opslaan als Google Sheets. Elke formule wordt vóór levering getoetst aan een verbodslijst — geen XLOOKUP, geen FILTER, geen dynamische matrices, geen macro's, geen invoegtoepassingen, geen externe koppelingen — zodat de looptijd, de volgorde van stopzetten en de data identiek uitkomen in Excel 2016 en later, Excel 365, Excel voor Mac en Sheets. Een PDF van één pagina in de download loodst je erdoorheen.

Allemaal. Het valutasymbool is een cel op Instellingen en wordt in de kolomkoppen afgedrukt, dus niets in het bestand ligt vast aan één land. Het plan van 24 maanden begint bij de maand die jij instelt, en de datum van vandaag is wat jij intypt.

Nee — het is één fictief huishouden, bedacht zodat elk getal en elke grafiek leeft zodra je het bestand opent: vijf plekken waar geld staat, achtentwintig uitgaande posten over negen groepen, waarvan er acht beschermd zijn en achttien op de lijst om te stoppen staan, en een plan waarin niet het snijden maar het weer parttime gaan werken de redding is. Het blad Lees mij noemt de exacte bereiken die je moet wissen, en het kost ongeveer twee minuten.

Nee. Drie invoergetallen geven je de looptijd, en Start hier zegt dat er ook bij. Alles daarna is optionele diepgang waar je op een betere dag naar terug kunt komen — het bestand gaat ervan uit dat je het niet in één keer doet, en er gaat niets stuk als je de helft leeg laat.